Głosowanie było jak na tamte czasy dość skomplikowane.
Z 1/10 obywateli uprawionych w okręgu do głosowania powstawała lista okręgowa, 1/10 z listy okręgowej tworzyła listę departamentalnej, 1/10 tej listy stanowiła listę narodową, nominacji urzędników dokonywał konsul z listy okręgowej i departamentalnej, senat z listy narodowej wybierał członków władz ustawodawczych, konsulów i sędziów. Władza ustawodawcza podzielona na 4 organy: Rada Stanu, powoływana przez 1-ego konsula potem przez Cesarza. Opracowywała projekty ustawodawcze. Trybunat- 100 osób, dyskusje nad projektami, jeśli ten projekt zaaprobował to przedstawiał go ciału ustawodawczemu, głosowali nad projektem ale nie mieli prawa podejmowania decyzji. 1807 rozwiązano ich .Senat zachowawczy- badał zgodność ustaw z Konstytucją. Ciało ustawodawcze. Władza wykonawcza: 3 konsulowie: głos rozstrzygające dla 1-ego (Napoleon), reszta to doradcy, Senat ich wybierał, byli nieusuwalni na 10 lat. Mianował członków władz lokalnych, urzędników, ministrów (odpowiadali przed nimi ale nie tworzyli Rady Ministrów. Później kompetencje konsula przeszły na Cesarza a instytucja konsuli przepadła, pozbawieni kontroli. Niezależni. Podsumowując okres rewolucji można powiedzieć że mimo haseł nie wypracowała ona instytucji demokratycznych. Konstytucjonalizm rewolucji, rozwiązania skomplikowane, niepraktyczne, wolność obywatela naruszana (przeciw deklaracji )
Copyright @ 2010 Polityka