Kompetencje króla w konstytucji
Konstytucja zawierała także uprawnienia króla. Zarazem było widać zmianę, nadając konstytucję jednocześnie król sam siebie ogranicza, wyraz tego ograniczenia znajdujemy w artykule który stanowi że władca każdorazowo zaprzysięga konstytucje i zobowiązuje się do jej przestrzegania. Monarcha miał wpływ na swoje uprawnienia i ograniczenia. Suwerenem był król ( rządy z łaski bożej), nadawał K swym poddanym i mógł dokonać jej zmian w każdej chwili. Karta konstytucyjna nie regulowała aspektu dziedziczenia (sprawa wewnętrzna dynastii).
Kwestia dziedziczenia nie stanowi przedmiotu ustępstw ze strony króla więc nie trzeba jej regulować. Władza ustawodawcza dla króla i dla izby parów i izby deputowanych parlamentarnych, ale inicjatywa dla króla, on nadawał sankcje ustawom, on je ogłaszał, pozornie próbowano zachować podział władzy (obie władze U i W dla króla jednak :D ). Parlament miał rolę organu konsultacyjnego. Ale praktyka poszła w innym kierunku, większej samodzielności parlamentu, co jest zasługą Ludwika XVIII ( chciał cieszyć się poparciem obu izb), parlament zyskiwał w ten sposób na znaczeniu, mógł aktywnie wpływać na legislację. Składał się z 2 izb: funkcjonował w myśl zasady bikameralizmu. Izba wyższa – izba parów, jej członkowie nominowani przez króla albo jako dożywotni parowie albo tytułem uprawnień dziedzicznych. . Były to wybory pośrednie.