Polityka
Zakres uprawnień w konstytucji
Ministrów powoływał i odwoływał król. Nie mogli być oni członkami CU (starano się ściśle przestrzegać podziału władzy). Najwyższy Trybunał Narodowy egzekwował. Władza sądownicza: sprawowali ją sędziowie wybierani przez ludność.
Konstytucja gwarantowała im niezależność i niezawisłość od władz. Konstytucja trwała około roku. Była ona wzorem w latach 30 dla europejskich kręgów liberalnych, dla państw które chciały pogodzić ustrój monarchii z prawa obywatelskimi. Bezpośrednio do tej nawiązywała konstytucja Norwegii 1814. Francją rządził Komitet ocalenia publicznego. Chciano się skupić na rewolucji a nie na przestrzeganiu konstytucji. Żeby skutecznie walczyć z opozycją, trzeba wprowadzić rządy dyktatorskie- przeszkodą byłaby konstytucja. Teoria rządu rewolucyjnego który usprawiedliwia wszystkie działania rządu (np. terroru) jeśli służyły one podtrzymaniu rewolucji i zwalczaniu sił przeciwnych rewolucji. „jak się skończy wojna i rewolucja, to będzie i konstytucja”. Odrzucono trójpodział Monteskiusza (ale nie kwestionowali jej). Cała władza w rękach Ciała Prawodawczego (wybory powszechne, bezpośrednie i jawne, 21 rok życia). CP wybierało Radę Wykonawczą, która pełniła funkcję wykonawcze (nie była niezależnym organem władzy) i była całkowicie podporządkowana CP. Projekty uchwalane przez CP, stawały się prawem gdy zatwierdziła je odpowiednia liczba Zgromadzeń Pierwiastkowych.