Zasada trójpodziału władz
Monteskiusz pisał zasadę trójpodziału z doświadczeń z Wielkiej Brytanii. Ciało Ustawodawcze: 745; członkowie wybierani z wyborów pośrednich, prawo wyborcze dla czynnych obywateli (25 lat i opłacali podatki). Deputowani wybierani na okres 2 lat, powtórnie po 2- letniej przerwie.
CU miało kompetencje inicjatywy ustawodawczej () i kompetencje ustawodawcze. Uchwalony dekret był przesyłany do Króla, który zatwierdzał go, i stawał się on ustawą, ale król mógł także zawetować. Albo dekret lądował w koszu, albo CU upierało się przy dekrecie i jeśli 2 następujący po sobie legislatury wniosły do króla ten dekret to król MUSIAŁ go w rezultacie podpisać. Jeżeli kadencja 2 lata i 2 następujący legislatury od momentu uchwalenia dekretu, to oznaczało że w rezultacie przyjęto ją przez legislaturę następnej kadencji. Władza wykonawcza: Król. Tron francuski miał być dziedziczny według prawa salickiego. Nie ma wyższego autorytetu ponad ustawę (art. 55). Wprowadzono model państwa prawnego (ustawa ma prymat)- pierwsza była RP, następnie Francja. Król jest mimo to „święty”. Konstytucjonalizm i hierarchiczna konstrukcja aktów normatywnych (zgodność niższych rangą aktów). Wykonuje ustawy król. Musiał przysiąc przed konstytucją. Jeśli złamał konstytucję lub ustawę, pociągało to za sobą abdykację. Jego decyzje wymagały kontrasygnaty odpowiedniego ministra (tylko prawną ponosi on wtedy).